BİST100 Analizleri

[Alfa]

Elalem global borsalar kaç tur tarihi rekor zirveler yeniledi durdu ve halâ daha potansiyel kovalama yörelerinde,

bİst XBank 20,940+'dan bugün 14,619 yaktı, mutluAk ButtLan dibiyle ikili dip sayılır. Zirvesinden 5 ay, ilk dibinden 2,bUçuk ay eder.
Mevcut anlık değerinden zirvesine egale mesafesi %43,3 ciVARına açılmı$ durumda.

Epey kan gövdesini götürdü bile..

[Alfa]

14,539 ile MutluAK ButtLan dibini de deldi TAzeledi anında XBank. Kanamalı k0ng0 style.

İlgi mesafede %44'küsürlere çıkmı$ oldu.

[MARMARALI]

HAFTALIK BAKIŞLAR ile Bazı Beklentilerim...

[MARMARALI]

İlk hedef mayıs dibi..

BIST adına zor bir AĞUSTOS olacak... (Kan gölüne dönecek gibi)

[bubico]

Önce 302 veya 308 dolar gitme ihtimali var, sonrasında düşüş başlarsa ilk hedef 255 dolar

[MARMARALI]

Önce 302 veya 308 dolar gitme ihtimali var, sonrasında düşüş başlarsa ilk hedef 255 dolar

Açıkçası yukarı hareket için umutlu değilim..

Pembe ortalama altında 3. gün kapanışı geldi dün.. Çok zayıfız..

Ana hedefim 11300-11600 bölgesi..

Fakat ara yerler var..

Mayıs dibi..

Sonra mavi ortalama..

Sonra ana hedef.. Önümüzde zor bir 3 ay bekliyorum..

[Alfa]

14,539 ile MutluAK ButtLan dibini de deldi TAzeledi anında XBank. Kanamalı k0ng0 style.

İlgi mesafede %44'küsürlere çıkmı$ oldu.

Son iki i$ günüdür dibinden gaplı guplu bile toparlanan bir +XBank VAR.

Bugün 15,6Xx değeri kritik, üzerinde i$lemler olu$ursa bİst’te ‘geçici de olsa’ diplerden dönü$ & ye$il seyirli günler senaryosu olası.

[bubico]

su anda z dalgasını tamamlamış ( double zigzag) veya üçgenin içinde de olabiliriz
ya da flatin c dalgasının 2 sinde olabiliriz
genelde yanılırım

[MARMARALI]

Dördüncü Dönüşün Küresel Savaşı Son Aşamaya Girdi

Yazan: Tyler Durden
31 Temmuz 2026 Cuma

Milan Adamsın Preppgroup için kaleme aldığı yazıdan uyarlanmıştır.

Rakamlar, Amerikanın doğu yakasında gün doğumundan hemen sonra açıklandı. Ortaya çıkan tablo, Beyaz Sarayın hiçbir açıklamayla gizleyemeyeceği kadar ağırdı.

Petrol fiyatları gece boyunca varil başına 86 dolar seviyesinde dengelenmişti. On sekiz ay önce felaket sayılabilecek bu fiyat, nisan ayında küresel piyasaları felce uğratan 119 dolarlık zirveden sonra artık geçici bir rahatlama olarak görülüyordu.

1973 petrol krizinden sonra acil durumlar için kurulan ABD Stratejik Petrol Rezervi, 305 milyon varile düşmüş ve 1983ten bu yana en düşük seviyesine gerilemişti.

ABD Kongre Bütçe Ofisi ise fazla dikkat çekmeden yeni bütçe tahminlerini yayımladı. Buna göre 2026 mali yılında bütçe açığı 2,3 trilyon dolar olacak, 2027de ise savaşın gittikçe artan maliyeti hesaba katılmadan bile 1,8 trilyon dolarlık yeni bir açık oluşacaktı.

Savaşın Amerikaya günlük maliyeti yaklaşık 1 milyar dolara ulaşmıştı ve ortada savaştan nasıl çıkılacağına ilişkin görünür hiçbir plan yoktu.

Bu yaşananlar sıradan bir ekonomik durgunluk değildir. Bu, jeopolitik gerilimin arttığı bir dönem de değildir.

Bu, Batının seksen yıldır refah içinde yaşamasını sağlayan küresel ekonomik düzenin sistemli biçimde parçalanmasıdır. Üstelik bu parçalanma, kurumların kendisini yeni koşullara uyarlayamayacağı kadar hızlı gerçekleşmektedir.

Bugün, Amerikanın liderliğindeki tek kutuplu dünya düzeninden, parçalanmış ve çok kutuplu yeni bir sisteme geçişi canlı olarak izliyoruz.

Bu geçişin şiddeti yalnızca artan can kayıplarıyla ölçülmüyor. Pentagon, gerçek kayıpları kamuoyuyla tam olarak paylaşmasa da ölü sayısı büyüyor. Ancak asıl büyük kayıp, Amerikanın bir kez harcadığında geri kazanamayacağı stratejik gücünün erimesidir.

Dördüncü Dönüşün küresel savaşı artık son aşamaya girmiştir. Eldeki veriler ise Amerikan dış politikasının içine düştüğü stratejik tuzağın derinliğini henüz yeni anlamaya başladığımızı göstermektedir.

Bugünkü krizi anlayabilmek için önce rahatlatıcı bir hikâyeden vazgeçmek gerekir.

[MARMARALI]

Bu krizin yanlış kararlar, hatalı hesaplamalar ve tesadüfi gelişmeler sonucu ortaya çıktığı düşüncesi gerçeği açıklamaya yetmiyor.

Veriler daha rahatsız edici bir ihtimali gösteriyor: Amerikanın stratejik kararları, artık ülkenin kendi çıkarlarından kopmuş durumda.

Ortaya çıkan sonuçlar, Amerikanın açıkça tanımlanabilir hiçbir hedefine hizmet etmiyor. Buna karşılık Amerikan politikasını orantısız biçimde etkileyebilen bazı bölgesel aktörlerin çıkarlarına yarıyor.

Gelişmeleri bir askerî rapor ciddiyetiyle sıralayalım.

27 Şubat 2026da Amerika Birleşik Devletleri, İsrailli temsilciler Cenevrede sözde müzakereleri sürdürürken İran yönetimine karşı ani bir saldırı başlattı.

Bu saldırının amacı, İranın siyasi ve askerî liderliğini ortadan kaldırmaktı.

Kırk sekiz saat süren bombardımanda İranın askerî komuta yapısı ve siyasi liderliği büyük ölçüde hedef alındı.

Beyaz Saray başlangıçta savaşın dört veya beş hafta içinde sona ereceğini öne sürmüştü. Bu tahmin 1 Martta yapılmıştı. Ancak savaş beşinci ayına girdiği hâlde hâlâ ufukta bir sonuç görünmüyordu.

Dünya petrolünün yaklaşık yüzde 20sinin geçtiği Hürmüz Boğazı, mart ortasından beri fiilen kapalıydı.

İranın, Çinden gelen hedefleme bilgileri ve Rusyanın uydu istihbaratıyla gerçekleştirdiği balistik füze saldırıları, Basra Körfezindeki bütün büyük Amerikan üslerine zarar vermiş veya bu üsleri kullanılamaz hâle getirmişti.

Bunların arasında Katardaki El-Udeyd Üssü, Suudi Arabistandaki Prens Sultan Üssü ve Bahreyndeki Amerikan donanma tesisleri de bulunuyordu.

Maliyet ve fayda karşılaştırması son derece yıkıcıdır.

[MARMARALI]

İlk saldırı, İranın nükleer silah üretmeye yalnızca birkaç hafta uzaklıkta olduğu yönündeki istihbarat değerlendirmelerine dayanıyordu.

Ancak daha sonra on yedi farklı istihbarat kurumu bu değerlendirmeye itiraz etti.

Üstelik bu iddia, aynı Amerikan yönetiminin Haziran 2025te yaptığı açıklamalarla da çelişiyordu.

O dönemde yönetim, İranın nükleer tesislerinin on iki gün süren bir savaşla tamamen ve kesin olarak yok edildiğini açıklamıştı.

Bu savaş Amerikaya 37 milyar dolara mal olmuş, ancak kalıcı hiçbir stratejik sonuç üretmemişti.

Bugünkü savaş ise Kongrenin onayı olmadan sürdürülüyor.

Ayrıca halkın önemli bir bölümünün savaş karşıtı tutumuna da ters düşüyor. Çünkü halk, başkanı yeniden seçerken onun askerî müdahalelerden uzak duracağına ilişkin açık vaatlerine güvenmişti.

Savaşın bugüne kadarki doğrudan maliyeti 113 milyar doları aşmış durumda.

Harvardlı uzmanlara göre gazilerin tedavisi, kaybedilen silahların yenilenmesi ve hasar gören üslerin yeniden inşası hesaba katıldığında uzun vadeli toplam maliyet 1 trilyon doların üzerine çıkabilir.

Ekonomik yan etkiler de aynı ölçüde ağırdır.

[MARMARALI]

Aralık 2025te yüzde 2,7ye kadar düşen enflasyon yeniden yüzde 4e çıkmış ve yükselmeye devam etmektedir.

Amerikan on yıllık devlet tahvili faizi yüzde 4,64e ulaşmıştır. Bu oran, Trump dönemindeki en yüksek borçlanma maliyetini ifade etmektedir.

Bu gelişmenin Amerikaya yıllık yaklaşık 135 milyar dolar ek faiz yükü getirdiği, her Amerikan ailesine ise enerji ve finansman maliyeti olarak yaklaşık 1.000 dolar ek yük bindirdiği hesaplanmaktadır.

Bütün bunlar, Amerikan hanelerinin yüzde 60ının beklenmedik 500 dolarlık bir masrafı bile karşılayamadığını söylediği bir dönemde yaşanmaktadır.

Tüketici kredilerindeki gecikmeler de 2008 mali krizinden bu yana görülmemiş seviyelere ulaşmıştır.

Amerikanın stratejik konumu, rakamlarla tam olarak ölçülemeyecek biçimde bozulmuştur.

Daha çok isyancılarla ve bölgesel güçlerle savaşmak üzere tasarlanan Amerikan ordusu, gelişmiş füze teknolojisine ve savunmaya elverişli bir coğrafyaya sahip orta büyüklükteki bir devletin asimetrik savaş yöntemleri karşısında zorlanmıştır.

Amerikan Patriot hava savunma sisteminde kullanılan her bir füzenin maliyeti yaklaşık 2 milyon dolardır.

Buna karşılık İranın kullandığı balistik füzeler ve insansız hava araçları 10 bin ila 50 bin dolar arasında bir maliyete sahiptir.

Bu maliyet farkı, Amerikanın uzun süreli savunmayı ekonomik açıdan sürdürülemez hâle getirmektedir.

Rusya ve Çin istihbarat servislerinin İrana anlık hedef bilgisi sağladığının ortaya çıkması ise savaşı yalnızca bölgesel bir çatışma olmaktan çıkarmaktadır.

Uydu dinlemeleri ve Kongredeki ifadelerle doğrulanan bu durum, Rusya ve Çinin doğrudan büyük risk almadan Amerikanın askerî açıklarını test ettiği bir vekâlet savaşına işaret etmektedir.

Amerikan kurumlarının tepkisi de krizi daha da ağırlaştırmıştır.

Hükûmet Harcamalarında Verimlilik Bakanlığı, 2 trilyon dolarlık tasarruf sözü vermişti.

Ancak Büyük Güzel Yasa adı verilen düzenleme, kamu borcuna 5 trilyon dolar daha ekledi.

Bu artış, Kongre Bütçe Ofisinin daha önce öngördüğü 21 trilyon dolarlık ilave borcun da üzerine geldi.

Amerikanın toplam borcu on sekiz ay içinde 36,2 trilyon dolardan 39,5 trilyon dolara yükseldi.

2030 yılına kadar her yıl yaklaşık 2 trilyon dolarlık bütçe açığı artık kaçınılmaz görünmektedir. zz0.3n9pck4ezz

[MARMARALI]

Yönetim, petrol fiyatlarını baskılamak için Stratejik Petrol Rezervini kullanmış ve türev piyasalarına müdahale etmiştir.

Ancak bu politika, acil durum rezervlerini tüketmiş ve Amerikanın enerji bağımsızlığı söyleminin ne kadar kırılgan olduğunu ortaya çıkarmıştır.

Ülke artık uzun süreli bir enerji krizine dayanacak yeterli tampona sahip değildir.

Nijerya veya Venezuelanın petrol üretiminin de çatışmalardan etkilenmesi hâlinde durum çok daha ağırlaşacaktır.

Jeopolitik yeniden yapılanma yalnızca savaş bölgesiyle sınırlı değildir.

Rusya, Batı yaptırımlarına ve Ukraynadaki uzun savaşa rağmen İran, Çin ve genişleyen BRICS+ ülkelerini içine alan bir Avrasya güvenlik düzeni kurmayı başarmıştır.

Amerikanın SWIFT sistemini siyasi silah olarak kullanması, dolara bağlı ödeme sistemlerinin ne kadar kırılgan olduğunu göstermiştir.

Bu nedenle uluslararası ticarette dolardan uzaklaşma hız kazanmıştır.

Yeni ve paralel ödeme sistemleri kurulmaktadır. Savaş nasıl sonuçlanırsa sonuçlansın bu sistemlerin ortadan kalkması beklenmemektedir.

Çin, kendi nüfus sorunları ve emlak kriziyle uğraşmasına rağmen Kuşak ve Yol Girişimi üzerinden enerji koridorlarını güvence altına almıştır.

Aynı zamanda Amerikan ordusunun kayıplarını yenileyebileceğinden çok daha hızlı üretim yapabilecek sanayi kapasitesine ulaşmıştır.

Avrupa ülkeleri ise büyük bir medeniyet yorgunluğu yaşamaktadır.

Nüfus azalmakta, enerji maliyetleri sanayiyi çökertmekte ve üretim kapasitesi Asyaya kaymaktadır.

Avrupanın NATOyu genişletme ve Rusyayla çatışmayı büyütme hevesi, stratejik çıkarlarından çok iç sorunlarını dış düşmanlar üzerinden unutturma çabası gibi görünmektedir.

Fransa, Almanya ve İngiltere liderlerinin Rusyayla savaşa hazırız yönündeki son açıklamaları ya tehlikeli bir hayal dünyasını ya da bilinçli bir kışkırtmayı yansıtmaktadır.

Çünkü Avrupa ordularının, Amerikadan mühimmat desteği almadan birkaç haftadan uzun süre savaşamayacağı zaten görülmüştür.

Stratejik İflasın Yapısı

Çöküşün görüntüleri çoğu zaman istatistiklerden önce ortaya çıkar.

Basra Körfezinden gelen uydu görüntülerinde yanan tankerler, devre dışı kalan rafineriler ve tarımı etkilemeye başlayan yoğun hava kirliliği görülmektedir.

Bunlar, ekonomik sonuçların biraz gecikmeli ama kaçınılmaz biçimde geleceğini göstermektedir.

Stratejik Petrol Rezervi kullanılarak benzin fiyatları geçici olarak düşük tutulmuştur.

Ancak mevcut kullanım hızı devam ederse bu politika 2027den sonra sürdürülemeyecektir.

Hürmüz Boğazının kapanması, tahıl ithalatına bağımlı ülkelerin gıda tedarikini de bozmuştur.

Buğday fiyatları artık geçmişteki fiyatlama düzenlerinden kopmaktadır.

Fas ve Çinin fosfat ihracatını sınırlaması ise küresel gıda güvenliğini tehdit etmektedir.

Kalkınma ekonomistlerinin 2030 yılı için öngördüğü büyük kıtlık tehlikesi, 2027 yılına kadar öne çekilmiş olabilir.

Tarımda ekim ve hasat için gerekli dizel yakıtın bulunabilirliği belirsiz hâle gelmiştir.

Yakıt bulunsa bile fiyatının çiftçinin kâr edebileceği seviyede olup olmayacağı belli değildir.

Avrupada 2022 ve 2023 yıllarında yüksek enerji fiyatları nedeniyle kapanan gübre fabrikaları eski üretim kapasitesine dönememiştir.

Pandemi politikaları ve Süveyş Kanalındaki kesintilerle zaten zayıflayan küresel tedarik sistemi, şimdi büyük bir kırılmanın eşiğindedir.

İran teknolojisiyle donatılmış Husilerin Kızıldenizde gemi trafiğini engellemesi, Avrupa ile Asya üretimini birbirine bağlayan deniz yolunu kesmektedir.

Bu yaşananlar piyasa dalgalanması değildir.

Bu, bolluk çağının sona ermesidir.

[MARMARALI]

Krizin biyolojik boyutu da vardır.

Doğurganlık oranları düşmekte, erkeklik hormonu seviyeleri gerilemekte, psikiyatrik ilaç bağımlılığı yaygınlaşmakta ve açıklanamayan ölüm oranları artmaktadır.

Sigorta şirketleri bu ölümleri kayıt altına alsa da medya kuruluşları konuyu yeterince araştırmamaktadır.

Toplumun fiziksel ve zihinsel yapısı, geçmiş krizlerde görülen ortak mücadeleyi gösterecek kadar güçlü olmayabilir.

Büyük Sıfırlama adı verilen plan ister bir komplo ister gerçek bir strateji olsun, seçkinlerin mevcut toplumun kurtarılamayacağına, yalnızca kontrollü biçimde yönetilebileceğine inandığını göstermektedir.

Bu, açıkça dile getirilmese de politikaların arkasında işleyen acımasız ve nüfus azaltıcı bir anlayıştır.

Sonuç: Uzun Sürecek Olağanüstü Dönem

Biz krize yaklaşmıyoruz. Zaten krizin içindeyiz.

Dördüncü Dönüşün küresel savaşı gelecekte yaşanabilecek bir ihtimal değil, bugünün gerçeğidir.

Bu savaş, Amerikanın seksen yılda biriktirdiği kurumsal ve stratejik gücü geri kazanamayacağı bir hızla tüketmektedir.

Borç ödenemez durumdadır.

İmparatorluk sürdürülemez durumdadır.

Toplumsal sözleşme yeniden kurulamaz durumdadır.

Bunlar karamsar iddialar değil; Hazine verileri, Kongre Bütçe Ofisi tahminleri ve altyapı, eğitim ile kamu sağlığındaki açık bozulmalarla desteklenen gözlemlerdir.

Geriye yalnızca bu krizin ne kadar süreceği ve hangi biçimde ilerleyeceği sorusu kalmaktadır.

1930larda başlayıp 1940larda sona eren kriz, on yedi yıl içinde büyük bir savaş ve yeni uluslararası kurumların kurulmasıyla sonuçlanmıştı.

Bugünkü kriz ise teknolojik değişim ve karmaşık finans sistemi nedeniyle daha uzun sürebilir.

Ya da nükleer savaş, yeni bir salgın veya elektrik şebekesinin çökmesi gibi büyük felaketlerle aniden sonuçlanabilir.

Böyle bir durumda krizin ne kadar sürdüğünün bile anlamı kalmayacaktır.

Bireylerin alacağı tedbirler sistemin genel yönünü değiştiremez.

Ancak insanlar sistem çöktüğünde daha dayanıklı hâle gelebilir.

Yerel gıda üretimi, enerji üretimi, güvenlik, takas ve alternatif ödeme yöntemleri yeniden kurulmalıdır.

Uzun yıllardır çağ dışı görülen Amiş toplumu bu açıdan önemli bir örnek olabilir.

Teknolojiyi seçerek kullanmaları, toplum içinde dayanışmaları, kendi kendilerine yetebilmeleri, inanç birlikleri ve dağınık yerleşim biçimleri, merkezi sistemlerin kriz anında sağlayamayacağı dayanıklılığı sunmaktadır.

Belki de doğru siyasi soru şunlar değildir:

Cumhuriyet kurtarılabilir mi?

Anayasal düzen yeniden kurulabilir mi?

İç ve dış düşmanlar belirlenip yenilebilir mi?

Asıl soru şudur:

Bu büyük geçiş boyunca sivil toplum ayakta tutulabilir mi?

Kriz sonrasında insanların yeniden örgütlenmesini sağlayacak bilgi, beceri ve güven ilişkileri korunabilir mi?

İmparatorluğun çöküşünün getireceği aşağılanma karşısında insan onuru ve ahlaki tercih yapabilme yeteneği yaşatılabilir mi?

Thomas Paine, İşte bunlar insanların ruhlarının sınandığı zamanlardır demişti.

Ancak zafer sözü vermemişti.

Yalnızca mücadele ne kadar zorsa, kazanılacak zaferin o kadar görkemli olacağını söylemişti.

Fakat Paine bunu, Amerikan halkının kendini yönetme yeteneğine ve ortak fedakârlık iradesine sahip olduğu bir dönemde yazmıştı.

Bugün bu özelliklerin yeni ve güçlü bir düzen kurmaya yetecek ölçüde toplumda bulunup bulunmadığı, çağımızın en büyük sorusudur.

Bu sorunun cevabını yorumcular değil, kalıcı sandıkları her şeyin gözlerinin önünde eridiğini gören milyonlarca insanın vereceği tepki belirleyecektir.

Kış artık gelmiştir.

Uzun gece başlamıştır.

Ve tarihsel döngü, insanların ne istediğine aldırmadan dönmeye devam etmektedir.

[MARMARALI]

Yukarıdaki makale tekrar tekrar okunulması gereken bir yazı..

Oradan çıkarılacak şeylerden, petrolle ilgili olan kısmına odaklanırsak;

Sonuç: Petrol, ABD'yi bitirene kadar pahalı kalmaya devam edecek tüm dünyada...