Görünmez Sözcükler..

[setarin]

sayın mecaz yanlışlarda olduğu kadar doğrularda ayrıntılarda gizlidir. Toplumlar insanlardan oluştuğu gibi, kelimelerden cümleler cümlelerden romanlar yazılıyor.Seçtiğiniz kelimeler ve kelimelerden yola çıkarak yazdığınız yazıları zevkle okuyorum.

[mecaz]

Sayın setarin,

Yazanın ödülü okunmak, okunduğunu bilmek.
Teşekkür ederim..





.......

[mecaz]

Kötülüğün Şarkıları

Kimse son anımda yanımda iyi bir şey göremeyecek. Fırtınalı denizin dalgalarında ölmek istiyorum ben ya da dağlarda ayakta.

Biliyorum eksiksiz olacak yok oluşum. Aslında bağışlanma da ummuyorum..

Ölüm odamın kapısını açan da kim? Girmemesini söylemiştim kimsenin..

Kim olusanız olun uzaklaşın buradan hemen.. Bir acı ya da korku izi bulacağını sanan varsa sırtlan yüzümde, kurtulsun yanılgısından hemen..

Cesaret bulup yaklaşabilen görecektir, bir kış gecesindeyiz, doğa güçlerinin en hırçınları çarpışmakta olanca hiddetleriyle dört bir yanda..

Korku içinde insan ve cahil, en iyi dostlarından birine karşı bir cinayet tasarlamakta...

Rüzgar.. İnsanoğlu yaratılalı beri en dertli esintileriyle onu üzen rüzgar, ben ruhumu teslim ederken, ölümümü görmek için sabırsızlanan dünyada kanatlarının kemikleri üzerinde taşısın beni..

İnsan kötülüklerinin sayısız çeşitleriyle göneneceğim ve soğuk ve dehşetle titrerken insan, korkunç ve hoşnut bir hayalet olarak görüneceğim şimşeklerin arasından....

Titreyen insan hıçkırarak alnını toprağa yapıştıracak...

Evet, doğuştan gelen ve zaptedemediğim kıyıcılığımla hepinizden öndeyim...

Karşımda yılışmanız bu yüzden mi?

Ölümümü farkeden insan yere eğdiği başının altından, korkunç tutkular sergileyen ateşli ve kokuşmuş bakışlarıyla bana bakacak...

O zaman hepsi birden dikilecekler ve bir araya gelecekler...

Beni tutan rüzgarlar, Daha yükseklere kaldırın beni, korkuyorum bu hainlikten....








.............

[mecaz]

Sen! Kötülüğün feneri, nereye götürüyorsun onun adımlarını?


Yüreğinin içini ve daleveralarını ortaya çıkararak, aslında kendisinin çokca

kötülük ve yasacıların korumakta güçlük çektiği azıcık iyilikten oluştuğunu

birdenbire göstererek ona...



Oysa o, alçakgönüllüğün hoş kokulu çiçekleriyle ezilmiş gözkapakları altında,

bol kepçe iyilik ve birazcık kötülükten yaratılmış olduğuna inanmıştı........









........................

[mecaz]

..........


Sen, alevler sarınmış kuyruklu yıldız, aşırı merakın yönettiği hüzünlü insan,

senin düş kırıklığına uğramış umudun parlamadı bir daha...


Ve sen, sık sık, çok sık ve belki de her zaman düşüneceksin, yaşanan

dünyanın iyilik ve kötülüklerine aldırmazmış gibi görünen ve korkunç ölü

yüzü, diken diken saçları, sallana sallana yürüyüşüyle, yazgının uçsuz

bucaksız boşluklarında dolanıp duran umudun peşinde kanlı avını arar gibi

rastgele ilerleyen bu insanı...



Beni göremeyeceksin artık, ben de seni. Kim bilir?





...............

[mecaz]

........

Uzak bir deniz gibi uğuldar sonsuzluk ve yaklaşır hızlı adımlarla.

Gözden yitti ışık, secdeye varın insanlar,alnınız yakıcı toprakta..


.........

[mecaz]

Kötülüğün şarkılarına son..


Yaşamdan yorgun düşmüş, kendisine benzemeyen varlıklar arasında

dolaşmaktan utanmış, ruhunu bir umutsuzluk sarmış, yapayalnız ilerliyor, bir

dilenci gibi vadilerde...




Geri dönecektir.....



............

[mecaz]

Cesaret


Bana neler getireceksin.

Hangi korkağın zoraki şişkin egosunu beslemek için başka yaşamlardan

yediği ve hazımsız ruhunun kustuğu acımasızlık ve zülüm dolu öyküleri

dinleyeceğim yogun ama onurlu lisanınla.

Ya da saklanacak mı cesaretin yenilmiş mahçup yüzü , sessiz ve olması

gerektiği gibi tevazuuyla.

Konuşmayacak mı uzun ve derin ve onurlu kahramanlık öyküsünün

sıradanlığından hicap duyarak.

Bilmez ki ....




................

[mecaz]

Pencereden bakıyor, çerçevenin kıyısına gövdesini gizleyip perdeden kalan incecik aralığa gözünü uydurarak.

Korku çok önceden, geçmek bilmeyen, kendini oylamak için yaptığı, istemediği, işe yaramaz , zamansız ve anlamsız bir sürü şeyle doldurduğu saatler öncesinden beri, hatta günlerdir içinde. Belki de hep oradaydı hissettirmeden.

Korku, durdukça büyüyen, zamanın her atışında beslenen, düşündükçe semiren, ekşi kokulu, ıslak, yapışkan, şekilsiz yaratık. Tam yanıbaşında. Gölgesi gibi. Peşinden hiç ayrılmıyor. Kurtulamıyor.

Bekledikçe mayalanan korku.

Oraya bakmamaya kararlı. Bakmamalı. Biliyor ki baktığında duyduğu dehşet, şu andaki korkusunun yanında küçük bir heyecan gibi kalacak. Gördüğü ve şahit olduğu ve bildiği dehşet. Görüdüğü şeyi aslında biliyor olması korkusunu azaltmıyor.

Bildiği için bu kadar korkuyor.

Korkuyu bilmek, cesaretini yok ediyor..

Cesaret..



...............

[mecaz]

Sen söyle cesaret, sen göster yolumuzu.

Elimizden sen tut, başı dik yaşayanların alçakgönüllü rehberi, şatafatsız sözlerin, gürültüsüz, yumuşak adımlarınla yürüt bizi.

Sıcak, kuru avuçların hazır dursun, menfaatin boğucu sisinden çıkarken,yalpalayan adımlarımızla.

Sen söyle korkumuzu yatıştıran esintili şarkıyı yolumuzda giderken.

İnsanoğlu sağır ve kör artık...


.........

[mecaz]

Ve en çirkine, en kötüye, dayanılmaz olana, zulmedene, yok edene; kendine kıyasıya da olsa eşlik etmeye mahkum olandır sana muhtaç.

Bırakma onu cesaret ve yanına al onurun duruşunu, aklın sönmeyen ışığını.

Talih sizinle olsun..




..............

[mecaz]

Yazık size acınası, kayıp ruhlar.
Ne yazık..
Sığıntısınız bu evde. Yaranmak için, yaptığınız tüm meziyetli hareketler, farkındayım. Ama nafile. Öyle sırıtıyor ki yabancılığınız ve yapmacıklığınız. Öfkeyle çarpıyor kalbim bu haysiyetsizliğinize.

Gidin, gidin yersiz yurtsuzlar.. Anlamaktan acizseniz eğer huzurumuzu ve çabamızı doğaya karşı, karıştırmayın sakin akıllarımızı. Kutsal amaçlarımız var bizim. Bu tutunmuş ve birarada güzelliği kirletiyor sinsi ayrımcılıklarınız, iltifatlar ve fedakar desteklerle süslü cümlelerle.

Biz kazanmak için buradayız, bu kutsal amaçla üstün kılındık her şeye ve taçlandıracak bizi kader, sonsuz hazinelerle.


Gidin gidin...
...............

[mecaz]

.......................

Ve keder atımızın terkisine binip gelir.

Horatius

............................

[HALİS-U HAL]

Dünya, aç oldukları için uyuyamayanlarla, açlardan korktukları için uyuyamayanlar arasında bölünmüş durumdadır.

************************************************** *******

En rahat uyuyanlar ise elinden geldiğince insanlara ,maddi-manevi yardımcı olmaya çalışanlardır.....

[HALİS-U HAL]

"Haklı olduğun mücadeleden korkma! Bilesin ki atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler."ŞEYH EDEBALİ